Op zoek naar iets?

De omgeving van Camp Ripan in de zomer

De lokroep van de wildernis

Waarom de betonnen jungle niet inruilen voor de echte wildernis in Finland of Zweden? Wakker zonder wekker, stevig ontbijt en zonder omwegen de weidse natuur in. Kraakverse sneeuw of dampende bosgrond onder je voeten, de naaldbomen gehuld in een dikke winterjas of een dun laagje hars en niets of niemand die je tot haast aanmaant. Dat is wat Kaarlo Vatanen door het hoofd spookt in Arto Paasilinna’s roman Haas. Ook bij ZuiDERHuiS Laplandreizen Scandinavië laten we onze gedachten al graag eens afdwalen. Ontwaken met het gefluister van het bos en moe maar gelukzalig de nacht in. Weinig wat daaraan kan tippen!

Kaarlo Vatanen uit Helsinki, journalist van beroep, keert bij schemerduister terug van een opdracht nabij Heinola. Vermoeidheid maakt zich meester van de man en het onvermijdelijke valt voor. Vatanen raakt met zijn auto een haas, komt met gierende banden tot stilstand en gaat het bos in, achter het gewonde dier aan. Het is het startschot van een odyssee van mens en dier door Finland, van het zuiden helemaal tot in Sodankylä, zo’n 90 kilometer ten noorden van Rovaniemi in Fins Lapland. Niet langer leeft Vatanen in een appartement dat niet meer is dan “een verzameling interieurtips uit vrouwenbladen.” Gedaan met de job waar hij geen voldoening uit haalt. Hij trekt de Lapse natuur in, waar de mensen eerlijker zijn, robuust en wintervast. Waar het makkelijker slapen is in de absolute duisternis en het ontbijt zoveel beter smaakt dan in zijn flat in Helsinki.

Er is weinig dat boven de wildernis gaat. Een dampende kop koffie en een kaneelbroodje op een geïmproviseerd kampvuur na een lange wandeling of huskysledetocht. Dwarrelende sneeuw die met luid gesis opgaat in de vlammen. Lucht zuiverder dan waar wij in onze contreien van kunnen dromen, en stilte die als een laagje poedersuiker overal aan vastkleeft. Dan hebben we het enkel nog maar over de winter. In de zomer lijkt Lapland in niets op het witte wintertapijt dat Finland en Zweden in de winter bedekt. Je kan er dagenlang door de nationale parken trekken zonder er ooit een andere ziel te ontmoeten. Krakend kreupelhout onder de stralende zomerzon, het oranjerode avondlicht dat vredevol neerdaalt over de naaldbomen, beren en elanden die zich van de wereld niets aantrekken en vredevol hun klein stukje paradijs bevolken... Lapland kruipt in je kleren.

(tekst gaat verder onder de foto)

Natuur in Fins Lapland

In de zomer kan je in Fins Lapland in Kuhmo terecht voor onze gezinsvriendelijke vakantie Tussen beren en meren. Vlak bij de Russische grens speuren we 9 dagen lang naar sporen van het lokale wildbestand. Je krijgt de kans een nacht door te brengen in een fotografieschuilhut om de beestjes in hun natuurlijke habitat en volledig ongestoord te kunnen aanschouwen. Daarnaast gaan we ook in de zomer op pad met de immer energieke husky’s en wagen we ons in het land van duizend meren toch ook maar best eens op het water.

In de winter zoeken we de wildernis op in Allsån in Zweeds Lapland, bij Nathalie en Vincent, twee Belgen die net als de protagonist van het verhaal van Paasilinna de wildernis introkken en daar tot op vandaag absoluut geen spijt van hebben. Allsån stuga, onthaasten aan de noordpoolcirkel is een weekje weg van alles. Wifi is uit den boze in Allsån, geluk primeert. Neem het van ons aan, een weekje zonder sociale media is een zegen. Geen Instagramfilter kan de Lapse natuur overtreffen en geen facebookvriend heeft zoveel te vertellen als de husky’s. We bedwingen de witte wildernis met sneeuwschoenen en langlauflatten, bouwen een traditionele sneeuwgrot en komen oog in oog te staan met Oscar the Moose, een uit de kluiten gewassen eland met een hart van goud. Alles loslaten is niet steeds gemakkelijk, maar Lapland helpt je een flink stuk op weg.

Lapland in de herfst