Jan Vanmaele

Tijdens het eerste regeringsjaar van Hosni Moebarak ben ik in Egypte begonnen buitenlandse te begeleiden en gidsen.

Vervolgens Palestina/Irsaël, Jordanë en Jemen … de lokroep van Syrië kon ik niet weerstaan.

Enfin, uiteindelijk richtte ik zelf reizen in op bijna alle bestemmingen waar men Arabisch spreekt (ik heb me deze mooie taal ook machtig gemaakt, wat vele deuren opende).

Mali en Soedan hebben me ook danig getroffen en blijven me inspireren.

Ik raakte evenzeer gepassioneerd door hindoeïsme en boeddhisme in India en Sri Lanka.

Sinds de Arabische Lente vielen de Arabische bestemmingen helaas één voor één weg.

Gelukkig was er nog Iran, Armenië, Georgië en Oezbekistan, waar ik het laatste decennium vaak heb mogen rondtoeren.

Passies: dat zijn vooral de verworven inzichten als Godsgeschenken te kunnen delen met anderen (medereizigers en de Oosterlingen zelf). Den Oriënt dus !

Grappige of leuke voorvallen ten over. Ik geef je verder een bizarre situatie mee die een Brusselmans ook zou kunnen smaken.

Klemtonen:

Geopolitieke benadering van geschiedenis, godsdiensten en gedachtengoed.

Ik gids meestal zelf en werk met bevriende lokale gidsen die dat aanvaarden en zelfs fijn vinden, per slot van rekening ben ik historicus en zie ik de verbanden met andere landen en culturen.

Maar het moet gezellig blijven … ‘Feestelijk’ dus!


Favoriete bestemming: Syrië (of toch Armenië ?)

Favoriete trekking, zelf zo geen sportief mens maar als men wandelen bedoelt: Georgië.

Favoriet buitenlands gerecht: Kinkali (een Georgische soort ravioli)

Favoriete buitenlandse muziek: Blues, maar dat mag ook uit Mali zijn.

Favoriete literatuur i.v.m. een bestemming : Jeruzalem van Simon Sebag Motefiore, Het Achtste leven van Nino Haratischvili, het absolute meesterwerk !