Rondreizen in Namibië

De Namib woestijn is immens en het grootste deel ervan werd nog nooit door de mens betreden. Over een oppervlakte van bijna tweemaal België rollen indrukwekkende zandduinen naar de woeste Atlantische Oceaan. Op de top van ‘Big Daddy’, die onder meer uitkijkt over het iconische Dead Vlei met zijn versteende stronken en gebarsten witte zouttegels, krijg je al een indruk van hoe immens ‘immens’ is. Helemaal doordringen doet het echter pas wanneer je er in een luchtballon stapt. Indrukwekkend, spectaculair, magisch… Woorden schieten tekort om te beschrijven wat je ziet en voelt terwijl je in doodse stilte over de Namib glijdt. Het afsluitende ontbijtbuffet in het midden van de woestijn, is zeker en vast de kers op de taart. Maar het is toch vooral een adembenemende taart. Er hangt een prijskaartje aan, dat wel, maar als je ooit eens zot wil doen, doe het dan hier!

Kaokoveld of Kaokoland in het noordwesten van Namibië is een ruig en weinig bezocht gebied dat zich uitstrekt tussen Damaraland, de Skeleton Coast, Angola en Etosha. Hier wonen de prachtig uitgedoste Herrero en de tot de verbeelding sprekende Himba. Als het merendeel van Namibië in de ogen van de meeste reizigers als ‘off the beaten track’ kan bestempeld worden, wel dan is dit zelfs voor de meeste Namibiërs ‘off the beaten track’. Naast Himbadorpen vind je er onder meer ook spectaculaire 4X4-routes, woestijnolifanten en -leeuwen, de iconische, kleurrijke ‘drums’ en de mysterieuze ‘lone men of Kaokoland’, het best bewaarde geheim van Namibië! Het niet al te ver van de enige hoofdweg gelegen Kaokoland en de Himba kan je met je eigen wagen bezoeken , maar voor een unieke expeditie die dieper dit gebied intrekt, zorgen we voor een gespecialiseerde gids.

Wat dacht je van een portie bratkartoffeln en varkensknoedels in een bierstube in Bismarck Strasse? Jawohl, ook dit is Namibië! Het oude Duits-koloniale Swakopmund ligt aan de mistige, woeste Atlantische Oceaan, geprangd tussen de Namib en de Dorobwoestijn. Bizar? Wees maar gerust! Maar Swakopmund en ‘hinterland’ hebben veel meer te bieden dan een bizar anachronisme. Je vindt er immers enkele van de mooiste (halve) daguitstappen van het land: een spectaculaire 4X4 door immens hoge duinen naar Sandwich Harbour, kayakken tussen de pelsrobben, sandboarding of fatbiken in de Namib, walvis- of dolfijncruises op volle oceaan of een zoektocht naar schorpioenen, gekko’s en adders in het hete woestijnzand. En hoewel de varkensknoedels misschien anders doen vermoeden is ‘Swakop’ wel degelijk ook een culinaire hotspot met bijzonder lekkere ‘surf & turf’, op de plaats waar woestijn en oceaan een worden. Kan het nog symbolischer?

Etosha National Park is een van die spraakmakende Afrikaanse wildparken. Terecht! Want alleen al door de bijzondere geologische kenmerken is Etosha een buitenbeentje. Dit 22.000 km² grote nationale park wordt in de lokale taal ‘de grote witte plek’ genoemd, een benaming die het te danken heeft aan een gigantische witte, gebroken zoutpan die 1/5de van het park inneemt en alleen tijdens een goed regenseizoen volledig onder water loopt. Gelukkig zijn er de tientallen al dan niet kunstmatige waterpoelen die het park het hele jaar door van water voorzien. Vier van de Big Five zijn hier vertegenwoordigd: olifant, leeuw, neushoorn en luipaard. Maar ook heel wat andere dieren als oryxen, kudu’s en grote kuddes gemsbokken bevolken het park. Met een goede map in de hand rij je zelf van waterpoel naar waterpoel waar het een komen en gaan is van dorstige dieren. Of je laat je leiden door een ervaren gids die het park op zijn duimpje kent.

De ooit felbevochten Caprivi-strip lijkt de uitgestoken arm van Namibië naar de Victoria Watervallen te zijn. Grenzend aan de Okavango Delta en Chobe National Park is deze regio groen en waterrijk en ook buffel- en nijlpaardenrijk. Bijzonder ‘on-Namibisch’ eigenlijk en ook een vreemde gewaarwording wanneer je de dag voordien nog de zoutpan van Etosha achter je liet! De meeste activiteiten spelen zich hier dan ook op en langs het water af, al dan niet vergezeld van een gin-tonic. Helemaal geweldig zijn de mokorotochten op de (O)Kavango Rivier. Geruisloos voert een ervaren ‘poler’ je door het papyrus en het riet, hier en daar een bochtje makend langsheen een familie nijlpaarden. Vanop het water zie je prachtige vogels, drinkende olifanten en met een beetje geluk zelfs sabelantilopen en leeuwen. De kans bestaat bovendien dat de zonsondergang boven de (O)Kavango de mooiste was die je al zag. En dat wil in Namibië heel wat zeggen!

Wie door het Zuiden van Namibië richting de oceaan rijdt, krijgt de indruk dat het niet zo heel lang meer zal duren vooraleer er een bordje verschijnt waarop te lezen staat dat het Einde van de Wereld bereikt is. Want tussen de machtige, afgelegen Fish River Canyon en Lüderitz neemt de wind toe, rukt het woestijnzand op en staren verwilderde paarden over de woeste vlakten. Een verlaten station, een heus oorlogskerkhof en spooktstad Kolmanskop zijn de stille getuigen van een niet zo ver verleden dat ooit een rooskleurige toekomst was. Want guano en diamant lagen hier letterlijk voor het rapen en maakten het fortuin van de kolonisten die zich in deze ‘Far West’ konden handhaven. De harde omgeving en mysterieuze atmosfeer maken van het zuiden van Namibië een heel bijzondere plek. Geschikt voor ervaren hikers, fotografen, pinguin lovers en ex-gedetineerden die in alle anonimiteit een nieuw leven willen opbouwen.

Wie niet vies is van wat extra kilometers en kickt op eindeloze desolaatheid, mistige stranden en beukende golven is in Skeleton National Park aan het juiste adres! De beruchte ‘Geraamtenkust’ sleept een nogal ‘spooky’ reputatie mee van vergane schepen, van honger en ontbering omgekomen bemanning en her en der verspreide walviskarkassen. De meeste van deze lugubere restanten bevinden zich echter in het noordelijke deel van de Skeleton Coast, dat enkel in een klein vliegtuigje bereikt kan worden en slechts een exclusieve lodge telt: Shipwreck Lodge. Toch is ook een rit door de zuidelijke Skeleton Coast een bevreemdende belevenis en een, in onze ogen, prachtig alternatief voor de ‘gewone’ route naar Damaraland. Wie echter liever ‘een vleugje Skeleton’ en een ‘stevige vleug pelsrob’ opsnuift, kan ook gewoon rechtsomkeer maken na het bezoek aan de indrukwekkende pelsrobbenkolonie van Cape Cross. Wie weet zie je er wel een zeldzame bruine hyena? De sfeer heb je dan alvast helemaal beet!

Nog zo’n naam als een klok: de Kalahari! Al zaait de benaming wel wat verwarring. Het geologische ‘Kalahari-bekken’ is meer dan 725.000 km² groot en loopt tot in Angola en Zimbabwe. Het ‘Kalahari Game Reserve’ is dan weer een reservaat in Botswana. Maar de typische rode Kalahariduinen, die vind je in het zuidoosten van Namibië! Met enkele goed gelegen lodges en campsites is dit een uitstekende eerste halte op je reis naar het zuiden of naar Sesriem. Je vindt er bijzondere diersoorten als stokstaartjes, struisvogels, oryxen en kudu’s en wie dat wil, kan er ook kennismaken met de eeuwenoude San-tradities (de ‘Bosjesmannen’ van de Kalahari). Niet geheel verrassend is ook boven dit landschap de sterrenhemel fenomenaal en dat geldt evenzeer voor de zonsondergang. Het gouden licht dat langzaam rood kleurt boven het gele helmgras dat de intens rode duinen tooit… Meer hoeft dat toch niet te zijn?

Een 700 meter spits boven het landschap uittorenende brok graniet, dat is ‘Spitzkoppe’, die daarom ook wel eens de Matterhorn’ van Namibië genoemd wordt. In dit ronduit schitterend en ongerept gebied op amper anderhalf uur rijden van Swakopmund is het geweldig om te wandelen en te klimmen. De bizarre rotsformaties doen buitenaards aan (geen wonder dat dit een van de filmlocaties was voor 2001: A Space Odissey) en de sterrenhemel lijkt er wel op je hoofd te vallen. Voor de San was dit een toevluchtsoord in het droge seizoen. De eeuwenoude rotstekeningen die je hier vindt, zijn vandaag de dag hun stille getuigen. Het gebied rond Spitzkoppe telt verschillende prachtig gelegen, maar basic, campsites en een uitstekende lodge. Goed genoeg voor een verrassend bezoek deze ‘very instagrammable’ doch vaak vergeten parel.

Hier, in het uiterste noorden van Namibië, op de grens met Angola, ligt een oase van groen die je een instant vakantiegevoel geeft. Maar dan zo van het soort dat ontdekkingsreizigers moeten gehad hebben, wanneer ze na een boeiende expeditie even tot rust konden komen op een afgelegen, exotische locatie. Je moet er een eind voor rijden, heel Kaokoland door, dat is waar, maar wie deze lus aan zijn Namibiëreis toevoegt, wordt beloond. Het watervallencomplex is prachtig en de weinige lodges die er zijn, staan pal aan de oever, tussen de palmbomen. Slow travelling is hier het codewoord! Geniet van espresso of frisse pint met zicht op de watervallen, ga op eigen houtje op verkenning of bezoek een van de vele Himbadorpen in de onmiddellijke omgeving. Veel andere reizigers kom je hier niet meer tegen. Ze hebben allemaal ongelijk…