Op zoek naar iets?

De Aconcagua in Argentinië

Onze top 10 trekking peaks

Mensen en grenzen, steeds een ingewikkeld verhaal. We tekenen denkbeeldige landsgrenzen uit op stoffige wereldkaarten, bewaken ze nadien met staaldraad en beton, maar willen tegelijkertijd steeds grenzen overschrijden. Van oudsher is de homo sapiens sapiens een reizend dier. Onze voorouders trokken 300 000 jaar geleden vanuit Afrika de wijde wereld in, op zoek naar hun plekje in de wereld. Onze final frontier’ schuift steeds een beetje op, van de donkerste dieptes van onze oceanen tot de hoogste pieken op onze planeet. Als ons verteld wordt dat we iets niet kunnen, wordt de drang om het wel te doen des te groter. Ook wij zoeken graag onze grenzen op, en liefst boven de 3000 meter.

1. Aconcagua (6962m) in Argentinië

 

De Aconcagua in Argentinië

 

Als koning van de Andes hoeft de Aconcagua in Zuid-Amerika – en bij uitbreiding in het hele zuidelijke halfrond - voor niets of niemand onder te doen. In de hoogdagen van het Incarijk werd de berg Ackon Cahuak gedoopt, wat in het Quechua zoveel als ‘schildwacht van steen’ betekent, en ook vandaag boezemt de Aconcagua de nazaten van de Inca’s het nodige ontzag in. Officieel werden beide toppen van de Aconcagua pas in 1897 voor het eerst bedwongen door de Zwitserse alpinist Matthias Zurbriggen maar in 1947 werden op de richel tussen de twee pieken, de Cresto del Guanaco, restanten van een guanaco teruggevonden. Het beestje werd er ritueel geofferd aan één van de vele al dan niet gevederde goden die over de inheemse Precolumbiaanse volkeren waakten. Ondanks zijn hoogte is de Aconcagua verre van de moeilijkste berg ter wereld. Dankzij een beperkte technische moeilijkheid, voldoende tijd om te acclimatiseren en ervaren berggidsen maakt iedereen met een uitstekende fysieke conditie en voldoende doorzettingsvermogen een goede kans om de top van de Aconcagua van zijn lijstje te mogen afvinken. Onze eerstvolgende afreis gaat door begin 2020!

 

ARGENTINIË - Beklimming Aconcagua - 22 dagen

2. Mera Peak (6461m) in Nepal

 

Mera Peak in Nepal

 

Om je te kunnen vergapen aan het spreekwoordelijke dak van de wereld, de wonderlijke hoogtes van de Himalaya, moet je natuurlijk net iets hoger klimmen. Bij kristalhelder weer en met een beetje geluk aanschouw je vanop de top van Mera Peak de hoogste pieken op onze planeet: de Everest (8848m), de Makalu (8463m), de Cho Oyu (8201m) en de Lhotse (8516m). Geen heiligere plek voor zowel hindoes als boeddhisten dan de hemelse hoogtes van de Himalaya, daar zo nederig neergezet om de mens onophoudelijk aan zijn nietigheid te herinneren. Een korte tussenstop aan de kloosters van Chiwang en Ringmo Gompa om ons van de gunst van een of meerdere goden te verzekeren is bijgevolg geen overbodige luxe. Mera Peak is de hoogste van alle ‘Trekking Peaks’ in Nepal, en hoeft dus als het ware niet ‘beklommen’ maar gewoon bestegen te worden, al valt dat laatste met een korrel zout te nemen. De trekking naar de top van Mera Peak is haalbaar voor elke ervaren bergwandelaar en bergsporter en van grote technische moeilijkheden is geen sprake. Afspraak eind oktober 2019!

 

NEPAL - Beklimming Mera Peak - 21 dagen

3. Stok Kangri (6153m) in India

 

Stok Kangri in Ladakh

 

De Himalaya overschrijdt zonder al teveel moeite landsgrenzen. Ook India, meer bepaald Ladakh in het noordwesten van het land, bezit zijn eigen stukje hemels gebergte. Waar in Nepal slechts 10% van de bevolking boeddhistisch is, zijn Ladakh en de naburige regio Tibet doordrongen van mystiek en mysterie. De weg omhoog naar Stok Kangri is rijkelijk bezaaid met boeddhistische kloosters en eeuwenoude nederzettingen, waar gebedsmolens eeuwig om hun as tollen en monniken minzaam gebeden prevelen. Rite en traditie worden gekoesterd op wijzen ondenkbaar voor de westerse geest. Evenals Mera Peak is ook Stok Kangri een trekking peak. De grootste uitdaging is niet technisch – voornamelijk in de zomermaanden wanneer de sneeuw enkel de top bekleedt - maar het acclimatiseren en aanpassen aan de grote hoogteverschillen. Eenmaal de top bereikt, krijg je prachtige panorama’s over de Indusvallei en het Zanskargebergte voorgeschoteld. In 2019 wagen we ons enkel aan een trekking naar enkele van de lager gelegen bergpassen en pieken. Een beklimming van de Stok Kangri op individuele basis kan echter zonder problemen door ons op maat uitgewerkt worden.

 

INDIA – Ladakh: Tsokar en Markhavallei – 17 dagen

4. Kilimanjaro (5895m) in Tanzania

 

De Kilimanjaro in Tanzania

 

In de geschriften van Ptolemaeus, astronoom en geograaf in het legendarische Alexandrië omstreeks het jaar 150, valt te lezen over een grote besneeuwde berg in een land waar barbaarse kannibalen leven. De kans dat Ptolemaeus zelf naar Tanzania afreisde lijkt zo goed als onbestaande, de kans dat geruchten over de hoogste berg van Afrika op fluistertoon door zijn slaapkamerraam waaiden des te groter. De ingedommelde vulkaan ter hoogte van de evenaar spreekt al millennia tot de collectieve verbeelding. Reeds 1000 jaar voor onze tijdrekening viel er menselijke activiteit te bespeuren op de flanken van de Kilimanjaro. Zes adembenemende routes lopen naar de hoogste piek van de berg, Uhuru Peak. Wij kiezen voor de Lemosho-route (net iets uitdagender) en de Machame-route. Beide tochten doorkruisen op de eerste twee dagen een smaragdgroen stukje regenwoud alvorens het terrein ruw en onherbergzaam wordt. In tegenstelling tot de iets drukkere Marangu-route zijn er op deze twee routes geen vaste voorzieningen en wordt er overnacht in tenten. Beide routes kan je individueel ondernemen. Op onze groepsreis eind december 2019 combineren we een beklimming van de Kilimanjaro met een safari in Tarangire N.P. en de Serengeti.

 

TANZANIA - Kilimanjaro - Lemosho - 9 dagen

TANZANIA - Kilimanjaro - Machame - 9 dagen

GROEP: TANZANIA - Kilimanjaro & safari - 15 dagen

5. Toubkal (4167m) in Marokko

 

Toubkal in Marokko

 

Als een titaan torent de Toubkal hoog boven het machtige Atlasgebergte uit. Geen top in de Atlas die kan tippen aan de pijlvormige piek van de Toubkal in het zuidwesten van Marokko. In de vruchtbare valleien en dalen tussen de wervels van het hooggebergte in maken berbers al eeuwen hun thuis. Als geen ander kennen ze de geheimen van de berg, de steile paadjes en temperatuurschommelingen. Boven de sneeuwgrens wachten niets dan buitenaardse schoonheid en intoxicerende vergezichten. De Atlas strekt zich uit over Marokko, Algerije en Tunesië en dankt zijn naam aan de onfortuinlijke titaan Atlas, die jammerlijk faalde in zijn revolte tegen oppergod Zeus en als straf tot het einde der tijden het hemelgewelf op zijn sterke schouders moet torsen. Er zijn slechtere plekken op onze planeet om die last te dragen. Je hoeft echter geen titaan te zijn om de Toubkal te bestijgen. Onder leiding van een ervaren berggids volstaan een goede fysieke conditie en een stevige tredzekerheid. Tussen mei en oktober kan je op individuele basis afreizen naar de hoogste berg van Noord-Afrika, zowel in een vierdaagse formule als in een zesdaagse formule, waar we naast de Toubkal ook het oergezellige Marrakech gaan verkennen.

 

MAROKKO – Marrakech en de beklimming van de Toubkal – 6 dagen

MAROKKO – Ultieme Toubkal weekend – 4 dagen

6. Posets - Aneto (3375m - 3404m) in Spanje

 

De Posets en Aneto in Spanje

 

Je hoeft het echter helemaal niet zo ver te zoeken om duizelingwekkende toppen aan te treffen. In het Nationaal Park Posets-Maladeta op de natuurlijke grens tussen Spanje en Frankrijk zweeft hoog boven de zeespiegel een koninkrijk van zilvergrijs graniet en gletsjerijs. De Pico Aneto en Pico Posets staan respectievelijke op nummer 1 en 2 in de Pyreneeën. Broederlijk kijken ze uit over maar liefst 213 bergtoppen die met sprekend gemak de 3000m halen. Toegangspoort tot beide toppen is de vallei van Benasque en het gelijknamige middeleeuwse dorpje, een pastoraal stukje Pyreneeën vergeven van wilde rivieren, gletsjermeren en watervallen. De top van de Aneto bestijg je langs de  ‘via normal’ – what’s in a name. Eenmaal boven steek je met stijgijzers of crampones een stukje gletsjer over alvorens mits het betere klim- en klauterwerk de Paso de Mahoma te bereiken, het hoogste punt van de berg. De Pico Posets beklimmen we via het steeds besneeuwde Canal Fonda, dat bij onze terugkeer eventueel al glijdend kan worden afgedaald. Op onze groepsreis in juli wisselen we fysiek zwaardere dagen af met rustige herstellende etappes, zodat iedereen zich op eigen ritme kan aanpassen aan het ruwe terrein.

 

SPANJE - De hoogste Pyreneeëntoppen, beklimming Posets en Aneto - 8 dagen

7. Teide (3718m) op Tenerife

 

De Teide op Tenerife

 

De hoogste berg van Spanje ligt niet in de Pyreneeën, noch op het vasteland. In Tenerife, het grootste eiland van de Canarische archipel voor de westkust van Afrika, rijst de vulkaan Teide meer dan 7000 meter boven de zeebodem uit. De Teide is niet actief ... maar ook niet echt inactief, hoogstens bezig aan een schoonheidsslaapje. Dat de vulkaan niet altijd even vredig ingedommeld lag, valt op in het dramatische landschap rondom de Teide. De kliffen aan de kust, de vulkaankraters en lavaformaties... Tenerife lijkt wel het resultaat van de donkere zielenroerselen van een of ander grootmeester. Beeld je even de foto’s in die de Mars Rover in 2018 vanop de rode planeet naar onze blauwe planeet verstuurde, retoucheer ze met een klein beetje groen en hemelsblauw et voila, het Parque national del Teide. De beklimming van de Teide splitst zich in twee etappes op. Een eerste naar de Refugio op 3260m hoogte. Een tweede erg vroeg de dag erop, zodat we er zeker bijzijn wanneer de eerste zonnestralen de top van de vulkaan strelen. De Teide kan je het hele jaar door beklimmen, al kan het weer tijdens onze wintermaanden ook op Tenerife best grillig zijn.

 

SPANJE - Tenerife, dwars door alle Canarische klimaatgordels - 8 dagen

8. Gran Paradiso (4061m) in Italië

 

De Gran Paradiso in Italië

 

De geschiedenis van het Nationaal Park Gran Paradiso in Valle d’Aosta, een provincie in het noordwesten van Italië, hangt onlosmakelijk vast met die van een zekere Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso di Savoia, oftewel de eerste koning van Italië. Die laatste kon het niet verkroppen dat de alpensteenbok gauw zou gaan uitsterven ten gevolge van de jacht en maakte van het gebied zijn eigen koninklijke jachtgronden. Een beetje zelfbediening avant la lettre, maar uiterst doeltreffend. Zijn kleinzoon schonk in 1922 de jachtgebieden weg en het eerste nationale park van Italië was geboren. Hoezee! Vandaag telt Gran Paradiso 70 000 hectare en op de honderden diersoorten en bergwandelaars die er hun thuis maken wordt gelukkig al lang niet meer gejaagd. Hoog boven de donkere sparrenwouden en alpenweiden kijkt de Gran Paradiso uit over zijn koninkrijk. In juli en augustus trekken we in groep door de valleien Valgrisenche en Val di Rhemes van berghut naar berghut richting de top. De wandelingen zelf zijn best pittig, de technische moeilijkheid erg laag. Op dag 7 volgt, hoog boven het wolkendek, de bekroning van de reis.

 

ITALIË - Naar de top van de Gran Paradiso - 8 dagen

9. Monte Rosa massief (4563m) in Italië en Zwitserland

 

Monte Rosa massief in Italië en Zwitserland

 

Ontwaken op 4559 meter boven de zeespiegel in de hoogste berghut van Europa, de mindere goden van het Monte Rosa massief als besneeuwde kiezelsteentjes onder je voeten. In de wijde omtrek mijlenver geen geluid noch beweging, op het trage voorbijdrijven van de wolken na. We kunnen ons maar moeilijk een beter gevoel inbeelden. In grootteorde moet Monte Rosa enkel het Mont Blanc massief laten voorgaan, maar daar malen de talrijke vierduizenders op de grens tussen Italië en Zwitserland niet om. De Breithorn (4100m), de Castor (4230m), de Pollux (4095m)... teveel om op te noemen. Wat wel zeker is, is dat we elke dag boven de 4000m hoogte stijgen en hoogstwaarschijnlijk ook boven onszelf uit. Niet alleen is de Capanna Regina Margherita de hoogste berghut van ons continent, ook hebben ze de hoogste bibliotheek van Europa, voor mocht je met een goed boek even de wereld in willen staren vanop het bescheiden terras. In juli en augustus trekken we in kleine groep richting het dak van Europa voor een intense hooggebergtetocht. Het is aangeraden (niet verplicht) enkele dagen op voorhand ter plekke te zijn om in te lopen en te acclimatiseren of dat elders te doen.

 

ITALIË - Vierduizenders in het Monte Rosa massief - 7 dagen

10. Ötztal (3774m) in Oostenrijk

 

De Ötztaler Alpen

 

In 1991 werd het Ötztal, op de grens tussen Oostenrijk en Italië, heel even wereldberoemd. Op een hoogte van 3210 meter stootten twee Duitse klimmers op een getatoeëerd heerschap van maar liefst 5300 jaar oud. De bevroren mummie ‘Ötzi’ uit de Bronstijd bleek geweldig goed bewaard gebleven, in die mate zelfs dat onderzoekers konden nagaan wat zijn laatste maaltijd moest geweest zijn alvorens hij het loodje legde. Dit alles als waardige afsluiter van dit lijstje: het besef dat hoe modern onze uitrustingen ook mogen geworden zijn, mensen al duizenden jaren bergen beklimmen. Dat het in ons DNA zit om grenzen op te zoeken, telkens opnieuw. Uit noodzaak of gewoon omdat we nieuwsgierig zijn. In het Ötztal bedwingen we in juli en augustus in kleine groep verschillende drieduizenders met welluidende namen als de Wildspitze (3774m) en de Fluchtkogel (3500m). Onze dutjes gaan door in oergezellige berghutten en niet zomaar op het gletsjerijs zoals die malle Ötzi. We zien het ochtendlicht boven de zee van ijs klimmen en trekken onder professionele begeleiding naar de hoogste top van Tirol.

OOSTENRIJK - 3000'ers in de Ötztaler Alpen - 6 dagen