Steven Andries

Als kind droomde ik achterin de klas weg bij de safariboeken van Nero-tekenaar Marc Sleen. ik had er alles voor gegeven om die prachtige prenten niet in een boek maar met eigen ogen te kunnen aanschouwen. Vijftien jaar later reisde ik voor het eerst naar Tanzania. Enkele weken later viel bij Marc Sleen mijn allereerste geslaagde leeuwenfoto in de brievenbus. “Een prachtexemplaar” schreef de tekenaar terug en de trein was vertrokken.

Zo’n vijfentwintig jaar, een langer verblijf in Tanzania en een vijftigtal Afrikareizen later, is de passie allesbehalve gedoofd. Ik word nog steeds ‘wild’ van wild en heb er me ondertussen alleen maar meer in gespecialiseerd. Maar ook voor de Afrikanen zelf heb ik een diepe genegenheid opgevat. We richtten samen een kleinschalig safaribedrijfje op, bouwden scholen en een waternetwerk, werden vrienden voor het leven. Je hebt er geen idee van wat voor een fantastisch continent dit is.

Met plaatsvervangende trots neem ik sinds een tiental jaren reizigers mee op sleeptouw doorheen de mooiste wildparken van Afrika. De verwondering in de ogen, het ongeloof bij het zien van zoveel schoons, de warme ontmoetingen, de adrenaline die door de aderen giert wanneer het wildspektakel alle verwachtingen overtreft, een goeie babbel bij een frisse pint… Daarvoor doen we het!

Als continentverantwoordelijke Afrika mag ik bovendien het Zuiderhuisaanbod vormgeven, collega’s coachen, dag in dag uit mijn passie voor Afrika voeden. De tevredenheid van onze Afrika-reizigers is mijn arbeidsvreugde. Beter wordt het toch niet!

Favoriet boek over Afrika: ‘A Primate’s Memoir, Love, Death and Baboons in East Africa’ van Robert M. Sapolsky. Een hilarisch verslag van 20 jaar wetenschappelijk onderzoek naar het gedrag van bavianen in Kenia door een toonaangevend Amerikaans neurobioloog. A must read!

Favoriete film over Afrika: ‘The constant gardener’. Een triestig verhaal, maar wat een prachtige beelden! Het slotakkoord, met begeleidende muziek van Ayub Ogada, is simpelweg fenomenaal.

Favoriete Afrikaanse muziek: Keuze te over, van het iconische ‘Pata pata’ tot het vibrerende ‘waka waka’, het in Cubaanse sferen badende ‘Hommage à Tonton Ferrer’ en het wondermooie ‘Kothbiro’. Maar bij wijze van eerbetoon aan de ‘Grootste Afrikaan Ooit’ kies ik voor ‘Asimbonanga’ van het Soweto Gospel Choir.

Favoriet Afrikaans gerecht: van ‘seafood’ in Pemba en Mozambique, een kruidige tajine in Marokko en smakelijke oesters uit Namibië tot de sappige ‘poulet à la moambe’ in Congo en verrassend lekkere ‘dagaa’ uit Tanzania.